Γεγονότα χημικών στοιχείων

Ο χρυσός έχει το χημικό σύμβολο Au και ατομικό αριθμό 79.

Πηγή: Wikipedia: Gold (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q897 (CC0)

Ο σίδηρος έχει το χημικό σύμβολο Fe και ατομικό αριθμό 26.

Πηγή: Wikipedia: Iron (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q677 (CC0)

Το υδρογόνο έχει το χημικό σύμβολο H και ατομικό αριθμό 1; το όνομά του αναφέρεται στο “νερό”.

Πηγή: Wikipedia: Hydrogen (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q556 (CC0)

Η αργυρός έχει το χημικό σύμβολο Ag και ατομικό αριθμό 47; το όνομά της αναφέρεται στο “λευκό”.

Πηγή: Wikipedia: Silver (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q1090 (CC0)

Το οξυγόνο έχει το χημικό σύμβολο O και ατομικό αριθμό 8; το όνομά του αναφέρεται στο “οξύ”.

Πηγή: Wikipedia: Oxygen (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q629 (CC0)

Ο χαλκός έχει το χημικό σύμβολο Cu και ατομικό αριθμό 29; το όνομά του αναφέρεται στην “Κύπρο”.

Πηγή: Wikipedia: Copper (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q753 (CC0)

Ο άνθρακας έχει το χημικό σύμβολο C και ατομικό αριθμό 6; το όνομά του αναφέρεται στο “άνθρακα”.

Πηγή: Wikipedia: Carbon (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q623 (CC0)

Ο αλουμίνιο έχει το χημικό σύμβολο Al και ατομικό αριθμό 13; το όνομά του αναφέρεται στο “αλουμίνιο”.

Πηγή: Wikipedia: Aluminium (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q663 (CC0)

Το ήλιο έχει το χημικό σύμβολο He και ατομικό αριθμό 2; το όνομά του αναφέρεται στο “Ήλιο”.

Πηγή: Wikipedia: Helium (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q560 (CC0)

Το άζωτο έχει το χημικό σύμβολο N και ατομικό αριθμό 7.

Πηγή: Wikipedia: Nitrogen (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q627 (CC0)

Το θείο έχει το χημικό σύμβολο S και ατομικό αριθμό 16.

Πηγή: Wikipedia: Sulfur (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q682 (CC0)

Το λίθιο έχει το χημικό σύμβολο Li και ατομικό αριθμό 3; το όνομά του αναφέρεται στο “πέτρα”.

Πηγή: Wikipedia: Lithium (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q568 (CC0)

Ο μόλυβδος έχει το χημικό σύμβολο Pb και ατομικό αριθμό 82.

Πηγή: Wikipedia: Lead (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q708 (CC0)

Ο κασσίτερος έχει το χημικό σύμβολο Sn και ατομικό αριθμό 50.

Πηγή: Wikipedia: Tin (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q1096 (CC0)

Ο νάτριο έχει το χημικό σύμβολο Na και ατομικό αριθμό 11.

Πηγή: Wikipedia: Sodium (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q658 (CC0)

Ο υδράργυρος έχει το χημικό σύμβολο Hg και ατομικό αριθμό 80; το όνομά του αναφέρεται στο “Υδράργυρο”.

Πηγή: Wikipedia: Mercury (element) (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q925 (CC0)

Το ασβέστιο έχει το χημικό σύμβολο Ca και ατομικό αριθμό 20; το όνομά του αναφέρεται στο “ασβέστη”.

Πηγή: Wikipedia: Calcium (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q706 (CC0)

Το βηρύλλιο έχει το χημικό σύμβολο Be και ατομικό αριθμό 4; το όνομά του αναφέρεται στο “βηρύλλιο”.

Πηγή: Wikipedia: Beryllium (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q569 (CC0)

Το νέον έχει το χημικό σύμβολο Ne και ατομικό αριθμό 10; το όνομά του αναφέρεται στην “καινοτομία”.

Πηγή: Wikipedia: Neon (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q654 (CC0)

Ο ψευδάργυρος έχει το χημικό σύμβολο Zn και ατομικό αριθμό 30; το όνομά του αναφέρεται στο “τίνε”.

Πηγή: Wikipedia: Zinc (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q758 (CC0)

Το μαγνήσιο έχει το χημικό σύμβολο Mg και ατομικό αριθμό 12; το όνομά του αναφέρεται στο “οξείδιο μαγνησίου”.

Πηγή: Wikipedia: Magnesium (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q660 (CC0)

Η σιλικόνη έχει το χημικό σύμβολο Si και ατομικό αριθμό 14; το όνομά της αναφέρεται στο “πυριτόλιθο”.

Πηγή: Wikipedia: Silicon (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q670 (CC0)

Το κάλιο έχει το χημικό σύμβολο K και ατομικό αριθμό 19; το όνομά του αναφέρεται στο “καλίνι”.

Πηγή: Wikipedia: Potassium (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q703 (CC0)

Ο ουράνιο έχει το χημικό σύμβολο U και ατομικό αριθμό 92; το όνομά του αναφέρεται στον “Ουρανό”.

Πηγή: Wikipedia: Uranium (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q1098 (CC0)

Το φθόριο έχει το χημικό σύμβολο F και ατομικό αριθμό 9; το όνομά του αναφέρεται στο “υδροφθόριο”.

Πηγή: Wikipedia: Fluorine (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q650 (CC0)

Το φωσφόρος έχει το χημικό σύμβολο P και ατομικό αριθμό 15; το όνομά του αναφέρεται στο “Φωσφόρος”.

Πηγή: Wikipedia: Phosphorus (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q674 (CC0)

Το χλώριο έχει το χημικό σύμβολο Cl και ατομικό αριθμό 17; το όνομά του αναφέρεται στο “πράσινο”.

Πηγή: Wikipedia: Chlorine (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q688 (CC0)

Το βόριο έχει το χημικό σύμβολο B και ατομικό αριθμό 5; το όνομά του αναφέρεται στο “βόρακα”.

Πηγή: Wikipedia: Boron (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q618 (CC0)

Το αργό έχει το χημικό σύμβολο Ar και ατομικό αριθμό 18; το όνομά του αναφέρεται στην “τεμπελιά”.

Πηγή: Wikipedia: Argon (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q696 (CC0)

Το τιτάνιο έχει το χημικό σύμβολο Ti και ατομικό αριθμό 22; το όνομά του αναφέρεται στον “τίτα”.

Πηγή: Wikipedia: Titanium (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q716 (CC0)

Το χρώμιο έχει το χημικό σύμβολο Cr και ατομικό αριθμό 24; το όνομά του αναφέρεται στο “χρωματικό πεδίο”.

Πηγή: Wikipedia: Chromium (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q725 (CC0)

Το κοβάλτιο έχει το χημικό σύμβολο Co και ατομικό αριθμό 27; το όνομά του αναφέρεται στον “kobold”.

Πηγή: Wikipedia: Cobalt (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q740 (CC0)

Το αρσενικό έχει το χημικό σύμβολο As και ατομικό αριθμό 33.

Πηγή: Wikipedia: Arsenic (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q871 (CC0)

Το ιώδιο έχει το χημικό σύμβολο I και ατομικό αριθμό 53; το όνομά του αναφέρεται στο “βιολετί”.

Πηγή: Wikipedia: Iodine (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q1103 (CC0)

Το μαγγάνιο έχει το χημικό σύμβολο Mn και ατομικό αριθμό 25; το όνομά του αναφέρεται στην “Περιφέρεια Μαγνησίας”.

Πηγή: Wikipedia: Manganese (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q731 (CC0)

Το νικέλιο έχει το χημικό σύμβολο Ni και ατομικό αριθμό 28; το όνομά του αναφέρεται στο “νικελίνα”.

Πηγή: Wikipedia: Nickel (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q744 (CC0)

Το πλατίνα έχει το χημικό σύμβολο Pt και ατομικό αριθμό 78; το όνομά του αναφέρεται στο “ασήμι”.

Πηγή: Wikipedia: Platinum (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q880 (CC0)

Το κρυπτόν έχει το χημικό σύμβολο Kr και ατομικό αριθμό 36; το όνομά του αναφέρεται στο “κρυφό”.

Πηγή: Wikipedia: Krypton (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q888 (CC0)

Το βανάδιο έχει το χημικό σύμβολο V και ατομικό αριθμό 23; το όνομά του αναφέρεται στην “Freyja”.

Πηγή: Wikipedia: Vanadium (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q722 (CC0)

Το γαλλίδιο έχει το χημικό σύμβολο Ga και ατομικό αριθμό 31; το όνομά του αναφέρεται στη “Γαλατία”.

Πηγή: Wikipedia: Gallium (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q861 (CC0)

Το βάριο έχει το χημικό σύμβολο Ba και ατομικό αριθμό 56; το όνομά του αναφέρεται στο “βάρος”.

Πηγή: Βικιπαίδεια: Βάριο (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q1112 (CC0)

Το Ράδιο έχει το χημικό σύμβολο Ra και ατομικό αριθμό 88· το όνομά του αναφέρεται στην "ραδιοaktivität".

Πηγή: Βικιπαίδεια: Ράδιο (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q1128 (CC0)

Το Βρώμιο έχει το χημικό σύμβολο Br και ατομικό αριθμό 35· το όνομά του αναφέρεται στην "βρωμιά".

Πηγή: Βικιπαίδεια: Βρώμιο (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q879 (CC0)

Το Φρανκίο έχει το χημικό σύμβολο Fr και ατομικό αριθμό 87· το όνομά του αναφέρεται στη "Γαλλία".

Πηγή: Βικιπαίδεια: Φρανκίο (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q671 (CC0)

Το Σελήνιο έχει το χημικό σύμβολο Se και ατομικό αριθμό 34· το όνομά του αναφέρεται στη "Σελήνη".

Πηγή: Βικιπαίδεια: Σελήνιο (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q876 (CC0)

Το Ράδον έχει το χημικό σύμβολο Rn και ατομικό αριθμό 86· το όνομά του αναφέρεται στο "ράδιο".

Πηγή: Βικιπαίδεια: Ράδον (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q1133 (CC0)

Το Σκανδίου έχει το χημικό σύμβολο Sc και ατομικό αριθμό 21· το όνομά του αναφέρεται στη "Σκανδιναβία".

Πηγή: Βικιπαίδεια: Σκανδίου (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q713 (CC0)

Το Στρόντιο έχει το χημικό σύμβολο Sr και ατομικό αριθμό 38· το όνομά του αναφέρεται στο "Στρόντιαν".

Πηγή: Βικιπαίδεια: Στρόντιο (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q938 (CC0)

Το Κάδμιο έχει το χημικό σύμβολο Cd και ατομικό αριθμό 48· το όνομά του αναφέρεται στον "Κάδμο".

Πηγή: Βικιπαίδεια: Κάδμιο (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q1091 (CC0)

Το Γερμάνιο έχει το χημικό σύμβολο Ge και ατομικό αριθμό 32· το όνομά του αναφέρεται στη "Γερμανία".

Πηγή: Βικιπαίδεια: Γερμάνιο (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q867 (CC0)

Το Ρουβίδιο έχει το χημικό σύμβολο Rb και ατομικό αριθμό 37· το όνομά του αναφέρεται στο "κόκκινο".

Πηγή: Βικιπαίδεια: Ρουβίδιο (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q895 (CC0)

Το Αντιμόνιο έχει το χημικό σύμβολο Sb και ατομικό αριθμό 51.

Πηγή: Βικιπαίδεια: Αντιμόνιο (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q1099 (CC0)

Το Ξένον έχει το χημικό σύμβολο Xe και ατομικό αριθμό 54· το όνομά του αναφέρεται στον "ξένο".

Πηγή: Βικιπαίδεια: Ξένον (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q1106 (CC0)

Το Καισίου έχει το χημικό σύμβολο Cs και ατομικό αριθμό 55· το όνομά του αναφέρεται στο "ουρανογάλαζο".

Πηγή: Βικιπαίδεια: Καισίου (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q1108 (CC0)

Το Βισμούθιο έχει το χημικό σύμβολο Bi και ατομικό αριθμό 83.

Πηγή: Βικιπαίδεια: Βισμούθιο (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q942 (CC0)

Το Ταντάλιο έχει το χημικό σύμβολο W και ατομικό αριθμό 74· το όνομά του αναφέρεται στον "γκρίζο λύκο".

Πηγή: Βικιπαίδεια: Ταντάλιο (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q743 (CC0)

Το Νιοβίο έχει το χημικό σύμβολο Nb και ατομικό αριθμό 41· το όνομά του αναφέρεται στη "Νιόβη".

Πηγή: Βικιπαίδεια: Νιοβίο (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q1046 (CC0)

Το Ιρίδιο έχει το χημικό σύμβολο Ir και ατομικό αριθμό 77· το όνομά του αναφέρεται στην "Ίριδα".

Πηγή: Βικιπαίδεια: Ιρίδιο (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q877 (CC0)

Το Πλουτώνιο έχει το χημικό σύμβολο Pu και ατομικό αριθμό 94· το όνομά του αναφέρεται στον "Πλούτωνα".

Πηγή: Βικιπαίδεια: Πλουτώνιο (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q1102 (CC0)

Το Παλλάδιο έχει το χημικό σύμβολο Pd και ατομικό αριθμό 46· το όνομά του αναφέρεται στην "2 Πάλλας".

Πηγή: Βικιπαίδεια: Παλλάδιο (CC BY-SA 4.0) · Δεδομένα: Wikidata Q1089 (CC0)